Άρθρο 1788. Παραγραφή. Γενικά: Το, για ακύρωση διάταξης τελευταίας βούλησης, δικαίωμα, το οποίο είναι διαπλαστικό, ανεκχώρητο, ακατάσχετο και ακληρονόμητο, αποσβήνεται μετά δύο έτη από τη δημοσίευση οποιουδήποτε τύπου διαθήκης. Η προθεσμία αναφέρεται στους λόγους των άρθρων 1782-1786 ΑΚ και όχι για την αναγνώριση της ακυρότητας διαθήκης από τη μη τήρηση των διατυπώσεων των άρθρων 1719-1757 ΑΚ η οποία δε υπόκειται σε παραγραφή. Σε κάθε περίπτωση αποκλείεται ακύρωση μετά εικοσαετία από το θάνατο του διαθέτη (249ΑΚ). Αν πρόκειται για ανάκληση διαθήκης η οποία δεν έγινε με διαθήκη οπότε δε χωρεί δημοσίευση, η διετία αρχίζει από τότε που ο ενάγων έμαθε την ανάκληση. Αποσβήνεται ακόμη το δικαίωμα με την παραίτηση του δικαιούχου (156ΑΚ).
Η υπόψη διάταξη παρέχει ειδική ρύθμιση εφαρμοζόμενη επί διαθηκών αντί της ΑΚ154 ως προς την παραγραφή του δικαιώματος για ακύρωση διάταξης τελευταίας βούλησης. Όπως προκύπτει από την λεκτική διατύπωση της διάταξης και σε αντιδιαστολή προς εκείνη της ΑΚ157 πρόκειται για παραγραφή και όχι αποσβεστική προθεσμία. Κατ΄ άλλη άποψη πρόκειται για αποσβεστική προθεσμία, υπό την έννοια του χρονικού διαστήματος που ορίζεται για την άσκηση δικαιώματος, η παρέλευση του οποίου ως συνέπεια έχει την απόσβεση του δικαιώματος η άσκηση του οποίου έμεινε άπρακτη.
(ΕΡΝΟΜΑΚ, ΒΑΣΙΛΗ ΑΝΤ. ΒΑΘΡΑΚΟΚΟΙΛΗ, ΑΘΗΝΑ 2009 ΤΟΜΟΣ ΣΤ΄ΗΜΙΤΟΜΟΣ Α΄ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, Άρθρα 1710-1870, σελ. 323).
Έλενα Ψαρρού
Δικηγόρος