Κατά την έννοια του άρθρου 1 του ν. 702/1977, μεταξύ των υποθέσεων που δικάζονται σε πρώτο και τελευταίο βαθμό από το Συμβούλιο της Επικρατείας περιλαμβάνονται οι αιτήσεις ακυρώσεως που αφορούν την ανάθεση καθηκόντων για ορισμένο χρόνο «κατόπιν επιλογής» σε προϊσταμένους γενικών διευθύνσεων των υπηρεσιών του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εφόσον η ανάθεση των καθηκόντων αυτών διενεργείται κατόπιν ουσιαστικής αξιολόγησης και σύγκρισης των υποψηφίων υπαλλήλων και εφόσον τα καθήκοντα προϊσταμένου γενικής διεύθυνσης ανατίθενται για «ορισμένο χρόνο» (ΣτΕ382,306/20167μ, ΣτΕ σε συμβ. 69/2021,5/2019). Αντιθέτως, οι διαφορές περί την επιλογή προσωρινών προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ανήκει στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου (ΣτΕ382,306/20167μ, ΣτΕ σε συμβ. 69/2021). Εξάλλου (βλ. ΣτΕ 421/2019, ΣτΕ σε συμβ.5/2019,43/2017)· ομοίως οι διαφορές περί την επιλογή προϊσταμένων διευθύνσεων ή τμημάτων υπηρεσιών του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου –συμπεριλαμβανομένων και «των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτης και δεύτερης βαθμίδας»– ανήκουν στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου, ως αναγόμενες στην «εν γένει υπηρεσιακή κατάσταση» των ενδιαφερομένων υπαλλήλων κατά την περίπτωση α΄ της παραγράφου 1 του ανωτέρω άρθρου (ΣτΕ σε συμβ. 5/2019). Η ανάθεση, λοιπόν, καθηκόντων προσωρινών προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων, διευθύνσεων και τμημάτων δεν ανήκει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας, αλλά στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου (415/2022 ΣΤΕ, δημοσιευμένη σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Αγγελική Λιγοψυχάκη, δικηγόρος