(…) Κατά τα άρθρα 1094, 1113 και 1116 ΑΚ κάθε συγκύριος έχει το δικαίωμα έναντι τρίτων να ασκεί για ολόκληρο το πράγμα τις αξιώσεις από την κυριότητα. Όταν όμως διεκδικεί ολόκληρο το πράγμα, οφείλει να απαιτήσει την απόδοσή του σε όλους τους συγκυρίους. Με την ΑΚ 1116, παρέχεται σε κάθε συγκύριο το δικαίωμα, και όχι υποχρέωση, πέρα από το σχετικό με την προστασία της ιδανικής του μερίδας, να ασκήσει για ολόκληρο το πράγμα τις από την κυριότητα αξιώσεις, όπως είναι οι προστατευτικές της κυριότητας εμπράγματες αξιώσεις δηλαδή η διεκδικητική, η αρνητική, η πουβλικιανή (Γεωργιάδης -Σταθόπουλος ΕρμΑΚ, τόμος V, υπό το άρθ. 1116 αριθ. 1, σελ. 704 επ., ΑΠ 438/2001, ΑΠ 18/1997, ΕφΑθ 8464/2004 Νόμος, ΑΠ 1162/74 ΕΕΝ 42. 588). Όμως η αξίωση για καταβολή των δαπανών αποκατάστασης των ζημιών, (914 ΑΚ), που προξενήθηκαν σε κοινό, εξ αδιαιρέτου, ακίνητο, έχει διαιρετό αντικείμενο. Συνεπώς, σε περίπτωση υπάρξεως περισσοτέρων συγκυριών, καθένας απ’ αυτούς, σύμφωνα με τον κανόνα του άρθ. 480 ΑΚ, δικαιούται να ζητήσει την καταβολή των δαπανών αυτών, στο ποσοστό που αντιστοιχεί στην ιδανική του μερίδα επί του κοινού ακινήτου (Γεωργιάδης – Σταθόπουλος, ό.π. αριθ. 7, σελ. 707, όπου παραπ. ΑΠ 203/1978 ΝοΒ 27.46). Περαιτέρω κατ’ άρθ. 73 KΠολΔ, η νομιμοποίηση των δια- δίκων εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (βλ. ΕφΑθ 475/2003 Νόμος, ΕφΑθ 1666/1966 ΝοΒ 15.453, 386/2019 Εφετείο Λάρισας, NOMOS, 1238/2007 Εφετείο Πατρών, NOMOS).
Έλενα Ψαρρού
Δικηγόρος